†

Bednarska 9

Szerokość działki wynosiła niemal 2 pręty (9,30 m). Kamienica gotycka wzniesiona na tej parceli posiadała okazałą fasadę (co wykazały oględziny terenowe istniejących jeszcze reliktów kamienicy w roku 1956), najprawdopodobniej trójosiową, o bogato profilowanych ościeżach wnęk okiennych i portalowych, zwłaszcza w przyziemiu, gdzie znajdowała się sień wysoka na ok. 5 m. Wschodnią ścianę (graniczącą ze Ścieżką Kościelną) od wewnątrz zdobił co najmniej jeden profilowany łęk gotycki, od zewnętrznej strony zaś założono szereg łęków rozporowych ponad Ścieżką Kościelną. W połowie XVI w. właścicielem posesji został Jan Zamehl, protoplasta słynnej elbląskiej rodziny patrycjuszowskiej, a od 1608 r. parcela należała do innego znanego elbląskiego rodu - Hoppe. W XVI bądź w XVII w. kamienica przynajmniej częściowo została przekształcona w duchu manieryzmu lub baroku, o czym świadczyły dostrzeżone w ruinach fasady kamienicy ślady wątków murowych z tego okresu. W 2 połowie XVIII w. została przebudowana w formach rokokowych jako kamienica trójosiowa, z wysoką sienią przyziemia i dwiema kondygnacjami mieszkalnymi, zwieńczona dwukondygnacjowym szczytem szyjowym, zakończonym u góry falistym gzymsem z uskokiem. Zasadnicza przebudowa miała miejsce w 2 połowie XIX w.: wąską sień przedzielono na dwie kondygnacje oraz zmieniono jej układ, fasada została odnowiona i otrzymała eklektyczne dekoracje, a także nowe ramy okienne. Rozebrano też przedproże, pozostawiając kilka stopni przed wejściem. Kamienica zniszczona w lutym 1945 r.

Źródło: Rocznik Elbląski tom V (1972)