†

Bednarska 5

Działka o szerokości zbliżonej do 2 prętów (9,62 m), stanowiącej pozostałość pierwszego układu parcelacyjnego. Okazała, trzyosiowa kamienica późnogotycka, o fasadzie zdobionej trzema wysokimi wnękami o profilowanych ościeżach (co wykazały oględziny zachowanych reliktów w roku 1956), została w 1 połowie XVIII w. gruntownie przebudowana w formach barokowych. Po zamurowaniu gotyckich wnęk osadzono nowe okna oświetlające trzy pełne kondygnacje mieszkalne; szczyt otrzymał wczesną formę szyjową ze spływami zakończonymi u dołu wielkimi wolutami ze zwieńczeniem w postaci falistego gzymsu. W środku szczytu wybito owalny świetlik. Przyziemie zajmowała okazała sień o wysokości przeszło 5 m. W 2 połowie XIX w. nastąpiła daleko idąca przebudowa kamienicy, a przede wszystkim przyziemia i sieni, która została podzielona na dwie kondygnacje. Wejście do kamienicy przerzucono na lewą stronę, a wszystkie okna zostały znacznie zmniejszone w porównaniu z dawnymi - barokowymi; w szczycie owalny świetlik zastąpiono prostokątnym. Zapewne wtedy zlikwidowano tynkowe ślimacznice wolut. Z nowym układem przyziemia wiązała się przebudowa wysokiego przedproża: pozostawiając dawną obudowę wejścia do piwnicy, wciągnięto wgłąb tarasu i przesunięto schody na lewo, a żeliwną kratę balustrady wykorzystano wtórnie po uprzednim dopasowaniu jej do nowego układu przedproża. Kamienica uległa zniszczeniu w lutym 1945 r.

Źródło: Rocznik Elbląski tom VI (1973)