†

Bednarska 27

Działka o szerokości około 7,00 m (równo 1,5 pręta) w 1417 r. stanowiła własność Jana Blancka, zaś w 2 połowie XVI w. należała zapewne do Fabiana Gesske (Jeschkau, Geschkau?). Około połowy XVI w. właścicielem był Walentyn Böttger (patrz Bednarska 4), a następnie Jan Böttger (wybrany rajcą po raz pierwszy w 1579; zmarł w 1604 r.) i jego spadkobiercy. W pierwszej połowie XVII w. posesja stała się własnością Jakuba Schönsehe (Schönnensehe), od 1654 r. Pawła Derenga (Döringa?), a od 1670 r. Andrzeja Henningka. U schyłku XVIII w. właścicielem posesji był Daniel Gottfryd Neumann, a w latach 1807-1819 jego spadkobiercy.
O wyglądzie kamienicy w dawnych czasach nie posiadamy żadnych konkretnych danych. Około 1800 r. kamienicę przebudowano w formach klasycystycznych, jako trójosiową, zapewne dwupiętrową, stosunkowo niską, zwieńczoną szczytem w postaci szerokiego, trójkątnego przyczółka z półkolistym świetlikiem poddasza. W latach 1842-1895 właścicielami posesji byli introligator Bogumił Hillmann oraz jego spadkobiercy. W 2 połowie XIX w. przebudowano kamienicę: szczyt zastąpiono dodatkową, trójosiową kondygnacją poddasza, zwieńczoną gzymsem i balustradą w formie żelaznej kraty; cała fasada otrzymała eklektyczny wystrój, zwłaszcza bogato występujący w oprawie wielkiej witryny sklepowej i wejścia. Zapewne w tym samym czasie zostało zlikwidowane dawne przedproże.
Od początków XX w. bodajże aż do 1945 r. kamienica stanowiła własność rodziny Mintel. Około 1930 r. mieścił się tutaj sklep zmechanizowanego sprzętu domowego Ernesta Brauna.

Źródło: Rocznik Elbląski tom VI (1973)